Którejś nocy, kiedy ciemność pochłonie wrażenie czasu i utuli samotnością, zwiedzony cichym szeptem sięgniesz myśli leśnej elfki. Ulegając urokowi płynących słów, znad zakurzonych stronic i dopalającej się świecy wydasz okrzyk zrozumienia, niczym odkrywca wierzący, że w starej księdze znajdzie prawdy to tej pory niezbadane. Radując się faktem, że pojmujesz te myśli i widzisz zdarzenia ukryte pod warstewką iluzji, nie łudź się.

Zatrzymaj się.
Właśnie zgasła świeca.
Samotny we wnętrzu nieskończoności...

Większość z tych, którzy sięgnęli tych pokładów myśli, myli się już na początku, porównując odczucia elfki, do swoich odczuć i we własnym życiu szukając punktów odniesienia. "Zasada ta sprawdzała się zawsze, dlaczego tutaj miałaby zawieść?" - Nie wiem, naprawdę, pewnie nie znam się na elfach.
Ty, odkrywco, nie masz jeszcze żadnego dowodu na to, że różnisz się od tej anonimowej większości. Zrozum, że tak jest, a kiedy już to pojmiesz, zadaj sobie, myślicielu, pytanie- "po co mi więcej?"